📰De zoektocht naar betekenis in een drukke wereld

We leven in een tijd waarin alles sneller lijkt te gaan dan wijzelf. De dagen vliegen voorbij, onze agenda’s staan vol, en tussen werk, sociale verplichtingen en digitale prikkels blijft er vaak weinig ruimte over om stil te staan. Toch knaagt er iets: de vraag naar betekenis. Waarom doen we wat we doen? Waarvoor rennen we eigenlijk zo hard?

Het is opvallend hoe vaak mensen zeggen dat ze “druk” zijn. Druk met werk, druk met kinderen, druk met zichzelf. Maar drukte is niet hetzelfde als vervulling. Je kan een dag vol afspraken hebben en ’s avonds toch het gevoel krijgen dat er niets wezenlijks is gebeurd. Dat gevoel van leegte komt niet omdat we te weinig doen, maar omdat we te weinig stilstaan bij wat ons écht raakt.

Betekenis vinden hoeft niet groots te zijn. Het zit vaak in kleine dingen: een gesprek dat je raakt, een wandeling die je hoofd leegmaakt, een glimlach van iemand die je niet kent. Het zijn die momenten die ons eraan herinneren dat we deel uitmaken van iets groters dan onze to-do-lijst.

Misschien is dat wel de uitdaging van deze tijd: leren vertragen in een wereld die altijd versnelt. Niet omdat we lui moeten zijn, maar omdat we anders voorbijgaan aan wat ons leven kleur geeft. Betekenis ontstaat niet in de hectiek, maar in de ruimte die we durven maken voor stilte, voor verbinding, voor aandacht.

Dus misschien is de zoektocht naar betekenis niet zo ingewikkeld. Het begint met jezelf de vraag stellen: wat doet er voor mij écht toe? En dan, stap voor stap, kiezen om daar tijd en energie in te steken. Want in een drukke wereld is betekenis niet iets dat je vindt door harder te lopen, maar door af en toe even stil te staan.

Mensen die voortdurend zeggen: ‘druk, druk, druk’, daar heb ik eigenlijk medelijden mee. Niet omdat ze zoveel te doen hebben, maar omdat ze hun leven niet echt kunnen plannen. Drukte is vaak een teken van chaos, niet van betekenis. Wie zijn tijd bewust indeelt, ontdekt dat er ruimte ontstaat voor rust, voor aandacht en voor de dingen die er écht toe doen. En misschien is dat wel de grootste luxe in onze drukke wereld: niet méér doen, maar beter kiezen.”