🗓️ De agenda is leeg, maar mijn hoofd niet
Ze zeggen dat pensioen rust brengt. Maar niemand vertelt je dat je hoofd daar niet automatisch in meegaat.
Mijn agenda is leeg. Geen wekker, geen vergaderingen, geen verplichtingen. Een zee van tijd. Maar mijn hoofd? Dat blijft maar draaien.
Gedachten, plannen, herinneringen — alles komt tegelijk. Alsof mijn brein denkt: “Nu we toch tijd hebben, laten we alles eens grondig herkauwen.”
En dan is er die stille druk. Je moet toch iets doen met al die vrije tijd? Eindelijk dat boek schrijven. Die cursus volgen. Het huis opruimen. Die hobby oppakken. Want je hebt toch tijd?
Maar tijd zonder richting is als een lege koelkast: Je blijft erin kijken, maar vindt niets.
Langzaam leer ik het verschil tussen rust en leegte. Rust moet je oefenen. Je moet je hoofd heropvoeden — van “Wat moet ik doen?” naar “Wat wil ik voelen?”
Ik begin klein. Een wandeling zonder doel. Een kop thee zonder scrollen. Een ochtend zonder plan.
En weet je? Mijn hoofd begint te luisteren.
Mijn agenda is nog steeds leeg. Maar mijn dagen zijn niet leeg. Er is ruimte tussen de gedachten. En soms, op een dinsdagmiddag zonder afspraken, zit ik gewoon op de bank. Niet omdat ik iets moet. Maar omdat ik mag.
RechtuitGezegd 
Plaats een reactie