De twee gezichten van onze Viervoeters!

Elke ochtend, daar zijn ze weer!! De viervoeters met hun baasje voor hun dagelijkse behoefte op iemand anders’ gazon. De meeste aan de leiband, de anderen gewoon los. Op het eerste zicht zo lief, trouw, je beste vriend maar soms ook heel gevaarlijk.

Ik las net nog een bericht van een klein meisje, Ze liep met haar ouders in het park te wandelen terwijl een viervoeter haar ineens aanviel. De ouders konden alleen maar toekijken hoe het meisje gebeten werd.

Mijn hond doet dit niet: zegt dan een hondenliefhebber. Het hangt ervan af hoe jij je hond opvoedt. Bull Shit. Een hond is een beest en is niet voorspelbaar, zeker niet met kinderen. Een spreekwoord zegt: “elke hond valt ooit zijn eigen baasje aan”.

Een simpel voorbeeld: mijn buurvrouw heeft een hond. Een oud beest dat niet meer goed ziet. Hij ziet mensen en objecten als een zwarte vlek en denkt dat dit hem gaat aanvallen. Hij valt zelfs vuilbakken aan. Wat ik hiermee wil zeggen is: als dat beest niet aan de leiband zou vastzitten, zou hij alles aanvallen wat beweegt. Ik ben gewoon doodsbang voor hem.

Hou die viervoeters aub in bedwang en denk nooit: mijn hond doet dit niet. Jouw hond doet dit WEL, want hij is onvoorspelbaar.

En of je mij nu gelooft of niet. Ik ben echt geen hondenhater. Ik zie heel graag honden en zou ze geen kwaad kunnen doen maar voor mij blijven het beesten en zijn ze toch soms onbetrouwbaar.