
Soms zijn de grootste overwinningen niet te vinden op een podium, maar aan een keukentafel waar niemand klapt. Het volgen van een cursus creatief schrijven. Voor sommigen klinkt dat banaal: een hobby, een bezigheid voor vrije avonden. Maar voor sommigen is het een stap vooruit, een bewijs te durven investeren in hun eigen stem.
Het is een klein succes. Geen diploma dat meteen deuren opent, geen applaus van een zaal vol mensen. Toch voelt het als een mijlpaal. Want schrijven is meer dan woorden op papier zetten; het is jezelf toestaan om te groeien, om te falen, om opnieuw te proberen. Je onzekerheid weg te schrijven.
De buitenwereld ziet het misschien niet. Ze zien geen strijd, geen overwinning. Maar ik weet dat elke zin die je neerpent je een goed gevoel geeft. Je denkt, dus je schrijft. Elk gevoel wat je niet tegen mensen kunt zeggen, vertel je aan je pen.
En misschien is dat wel de essentie van kleine successen: ze hoeven niet groot te lijken om groots te zijn. Het zijn de onzichtbare stappen die ons vooruit duwen, de stille overwinningen die ons sterker maken.
Voor buitenstaanders misschien gewoon een detail, maar voor wie het beleeft een stap in de juiste richting.
